Komora hiperbaryczna pozwala na dotlenienie organizmu Pacjenta w bardziej efektywny sposób. Jest to możliwe dzięki pobytowi w specjalnym pomieszczeniu i związanymi z nim wyjątkowymi warunkami. Terapia tlenem hiperbarycznym polega na oddychaniu tlenem w warunkach zwiększonego ciśnienia, niż to panujące lokalnie. Umożliwia znaczne zwiększenie rozpuszczalności tlenu we krwi. W warunkach podwyższonego ciśnienia zawartość tlenu w organizmie znacząco wzrasta, między innymi dlatego, że jest nie tylko przenoszony przez hemoglobinę, ale także wzrasta jego rozpuszczalność w osoczu. Ciśnienie, pod wpływem którego znajduje się Pacjent podczas terapii, jest sumą ciśnień: atmosferycznego i panującego w komorze. Ciśnienie to jest wyrażane w atmosferach absolutnych (ATA). Obecnie stosowane ciśnienia w terapii hiperbarycznej mieszczą się w zakresie 1,1 do 1,5 ATA. Poziom stosowanego ciśnienia zależy od leczonego schorzenia, oczekiwanych efektów oraz indywidualnych predyspozycji i wymagań Pacjenta. W tym zakresie ciśnień, terapia jest wystarczająco skuteczna i bezpieczna.
Tlenoterapia hiperbaryczna odbywa się pod okiem fizjoterapeuty, co zapobiega działaniom niepożądanym i zapewnia bezpieczeństwo Pacjentowi.
Przed wejściem do komory hiperbarycznej Pacjent otrzymuje specjalną maskę tlenową.
Przygotowanie do wejścia:
Do komory nie wolno wnosić:
Bezpośrednio przed terapią należy:
Zabieg tlenoterapii składa się z trzech etapów:
Przeciwwskazania
Mimo łagodnego charakteru, przeciwwskazania obejmują m.in.: rozrusznik serca, ciążę, ostre infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok, niedawne zabiegi chirurgiczne w obrębie klatki piersiowej lub ucha, stany po przeszczepach narządów, przebyte zapalenia nerwu wzrokowego.
Istotna uwaga!